Bijna een jaar geleden begon ik met sporten bij jou. Ik had al buikpijn in de auto. Wilde zeker zes keer omdraaien of gewoon afbellen. Toen kwam ik binnen… nóg meer buikpijn. “Menno, wat de fuck doe ik? Is dit wel een goed idee?” En toen kwam er ook nog een afgetrainde gast op me af die mijn personal trainer bleek te zijn. Ik dacht echt dat het een grapje was.
Maar nee dus. Gijs was die afgetrainde gast. Zulke types kunnen dus óók aardig zijn, zo bleek. 😛
Na de eerste keer ging ik daarom tóch terug. Je legde zo goed uit, was nergens boos om en ik snapte eindelijk waarom ik kwam sporten. Niet om af te vallen, niet om sterk te worden. Maar omdat ik niet bang wilde zijn in een sportschool en omdat ik mijn 30+ lijf een beetje in toom wilde houden. Wat jij ervan vond? Je lachte niet eens. Je zei gewoon: “Oke, ik snap het. We gaan aan de slag.”
En gek genoeg liep ik na de training als een blij mens naar buiten. En hoewel dit een beknopte brief zou moeten worden, zie ik dat ik al over de helft ben. Maar ja, kort van stof is nooit mijn ding geweest.
Maar nu even de kern.
Gijs, ik wil je echt bedanken.
Je bent een onderdeel van een soort… ja, hoe noem je dat? Een proces waar ik het afgelopen jaar doorheen ben gegaan. Niet alleen leerde ik door jou sporten, de apparaten gebruiken en de sportschool begrijpen, jij gaf me ook zelfvertrouwen. Dat soort vertrouwen dat ik heel lang kwijt was, en waarvan ik niet wist dat ik het nodig had.
Niet omdat ik wilde afvallen (al is er 20 kilo af gegaan, wat best bizar blijft), maar omdat ik gewoon wilde voelen dat ik goed was in iets. En dat gevoel geef jij me elke week weer.
Ik kan niet zeggen dat ik altijd zin heb om te sporten. Meestal ‘moet’ ik weer van mezelf. Maar tegenwoordig heb ik bijna altijd wél zin in het sfeertje, het bezig zijn, de gezelligheid. Ik heb zelfs uitgezocht hoe je dat stofje noemt dat ontstaat bij het sporten, dat ingewikkelde woord met dopamine of zoiets. Blijkbaar voel ik me na het sporten altijd beter dan ervoor.
En dat komt vooral door jou. Door je begrip, je coaching, je humor, de luchtigheid en flexibiliteit. Je geeft me nooit het gevoel dat mijn gedachten raar zijn, zelfs als ik dat zelf wel denk.
Dus daarom wil ik zeggen: dankjewel, Gijs.
Jij bent echt een personal trainer zoals iedereen er eigenlijk één nodig heeft. Je kunt keihard gaan, maar je hebt ook empathie en inlevingsvermogen. Je bent geen showmanspierbundel, maar echt een trainer, een coach. En ik hoop dat je trots bent op jezelf, want daar heb je alle reden toe. 🙂
Door jou werd ik een betere versie van mezelf. Letterlijk, want we zien het resultaat! : )
Maar vooral: figuurlijk.
Dankjewel,
Marylou
